فتواهای چند تن از مراجع تقلید درباره خوردن روزه در صورت مشقّت

اگرکسی به دلیل مشقّت، روزه خود راشکست ،روزه اش باطل می شود وباید قضای آن رابه جاآورد و چنین نیست که بگوییم چون خوردن وآشامیدن ازروی ضرورت بوده، روزه آن روزش صحیح است و نیاز به قضا ندارد. این، فتوایی است مورد اتّفاق فقها ومراجع عظام تقلید که دررساله ها واستفتائات خود آن رابیان کرده اند.
برخی ازشرایط وجوب روزه
ازجمله شرایط وجوب روزه، ضرر نداشتن روزه برای سلامتی و نیز قدرت وتوان جسمی برانجام روزه ومشقّت نداشتن آن برای روزه داراست .البته به طورطبیعی روزه داری وامساک ازخوردن وآشامیدن ، کم وبیش ضعف وبی حالی به دنبال دارد، به ویژه در زمان هایی که ماه رمضان درروزهای بلندوگرم تابستان واقع شده باشد وانسان ناچارباشد درحال روزه داری کارهای سنگین وانرژی بر هم انجام دهد .
حال ، این سوال مطرح می شود که اولا؛ ضررداشتن روزه برای مکلف را چگونه می توان تشخیص داد؟ملاک ومعیارآن چیست؟وثانیا؛ درچه شرایطی روزه دار می تواند روزه اش را بشکند؟آیا به صرف ضعف، می توان گفت مکلف ،توانایی روزه را ندارد؟ویااگردرحال روزه ضعف کرد،می توان گفت اجازه داردکه روزه خودراافطارکند؟
فقها درپاسخ ،یقین به ضررداشتن روزه برای انسان ویا خوف ضرررا معیارروزه نگرفتن شمرده اند ودربحث توان وقدرت بر انجام روزه هم حرجی شدن روزه و مشقّت داشتن آن رامجوزافطاروشکستن دانسته اند.بااین قید که گفته اند باید قضای آن روز را بعدابه جا آورد.

به ادامه بروید
ادامه مطلب

طبقه بندی: سوالات، احکام،
برچسب ها: روزه، فتاوای مراجع تقلید در مورد خوردن روزه، خوردن روزه، امام خمینی(ره)، آیت الله خامنه ای، آیت الله مکارم شیرازی، آیت الله سیستانی،