تبلیغات
قرآن برای اهل یقین(شعبه1) - مطالب زندگی بزرگان
پاسخ :
قرآن کریم مریم (س) را بانوی برگزیده ی خدا، بانوی پاک و مطهر، بهترین زنان عصر خود، مظهر عفاف، الگوی مؤمنان، دختری عابد، بسیار راستگو (صدّیقه) و هم سخن با فرشتگان (محدّثه) معرفی کرده است.
آیاتی از قرآن کریم به وضوح جایگاه مریم (س) در اندیشه ی اسلامی را به تصویر کشیده است: «وَ إِذْ قالَتِ الْمَلائِکَةُ یا مَرْیمُ إِنَّ اللّهَ اصْطَفاکِ وَ طَهَّرَکِ وَ اصْطَفاکِ عَلى نِساءِ الْعالَمینَ * یا مَرْیمُ اقْنُتی لِرَبِّکِ وَ اسْجُدی وَ ارْکَعی مَعَ الرّاکِعینَ»(1)
و (به یاد آورید) هنگامى را که فرشتگان گفتند: «اى مریم! خدا تو را برگزیده و پاک ساخته؛ و بر تمام زنان جهان، برترى بخشیده است. اى مریم! (به شکرانه این نعمت) براى پروردگار خود، خضوع کن و سجده به جا آور؛ و با رکوع کنندگان، رکوع کن.»
مریم (س) به عبادت پروردگارش علاقه ای وافر داشت. به گفته ی امام صادق (ع)، مریم (س) دو روز را روزه می گرفت و یک روز را افطار می کرد.(2) بر طبق روایتی، عیسی (ع) پس از مادر بر قبر او حاضر شد و با وی چنین گفت: « ای مادر با من سخن بگو. آیا دوست داری که به دنیا بازگردی؟ مریم (س) گفت: آری به بازگشتن علاقه مندم تا در شب سرد زمستان برای خداوند نماز به پای دارم و در روزهای گرم و سوزان روزه بدارم. ای فرزندم این راه بسیار خوفناک است.»
ادامه مطلب

طبقه بندی: حجاب و عفاف، زندگی بزرگان، قرآن،
برچسب ها: حضرت مریم (س)، اسلامی، عفاف،

تاریخ : 1392/03/5 | 10:32 | نویسنده : م. کاظمی
ابوعبدالله محمدبن محمدبن نعمان بن عبدالسلام بن جابر بن نعمان معروف به شیخ مفید و ابن المعلم (336 ق ـ 413 ق) یکی از بزرگترین و تأثیرگذارترین دانشمندان شیعه در قرن چهارم هجری بود که در همه زمینه های علمی آن روزگار مثل فقه، حدیث، تاریخ، تفسیر قرآن، رجالِ حدیث، و کلام (عقاید) اسلامی تبحر داشت و درباره هر یک از آنها کتابهایی تألیف کرده است. شیخ مفید در نزدیکی بغداد یعنی روستای سویقه ابن البصری دیده به جهان گشود و در همانجا رشد یافت و وفات کرد. او در طی رشد و تحصیل خود از اساتید فراوانی بهره برده است که تعداد آنها به بیش از پنجاه دانشمند بزرگ میرسد؛ برخی از آنها عبارتند از:
1ـ ابوعبدالله حسین بن علی معروف به جُعل؛ 2ـ ابوالقاسم جعفربن محمدبن جعفربن موسی بن قولویه؛ 3ـ قاضی ابوبکر محمدبن محمد معروف به جُعابی؛ 4ـ ابوالجیش مظهربن محمدبن احمد بلخی؛ 5ـ محمدبن احمدبن الجنید معروف به إسکافی؛ 6ـ ابوغالب احمد بن محمد زراری؛ 7ـ ابومحمد حسن بن علی بن حسین ابن شعبه حرّانی حلبی نویسنده کتاب تحف العقول؛ 8ـ ابومحمد عبدالباقی بن محمد بن عثمان خطیب بصری؛ 9ـ ابوعبدالله محمدبن عمران بن موسی بن سعیدبن عبدالله معروف به مرزبانی؛ 10ـ ابوالحسین محمدبن جعفربن محمد معروف به ابن النجار کوفی؛ 11ـ ابوالحسن علی بن بلال مهلبی؛ 12ـ شیخ صدوق محمدبن علی بن بابویه؛ 13ـ ابوطیب حسین بن علی بن محمد تمّار نحوی.

ادامه مطلب

طبقه بندی: شیعه، زندگی بزرگان،
برچسب ها: شخصیت شناسى، علمای شیعه، شیخ مفید،

جواب:

امامان معصوم(علیهم السلام) در زنده نگهداشتن یاد و نام شهیدان کربلا، به عنوان کامل ترین الگوهاى فداکارى و ایثار در راه نجات امّت، به خصوص سالار شهیدان اباعبدالله الحسین(علیه السلام) در مناسبت هاى مختلف سعى و تلاش فراوانى نمودند و هیچ فرصتى را در زنده نگهداشتن یادشان فروگذار نکردند.

بى تردید، احیاى نام و یاد این مردان بزرگ، الهام بخش بوده و به زندگى انسان ها جهت مى دهد و روح فداکارى و ایثار را زنده کرده و آدمى را در برابر مشکلات و حوادث سخت، مقاوم و استوار مى سازد. ذکر این صالحان و طرح فضایل اخلاقى و روح حماسى شان باعث مى شود که هر قوم و ملّتى ـ به خصوص مسلمین ـ از آنها الگو گرفته و به آنان تأسّى و اقتدا کنند.(1)

پی نوشت:

(1) . گردآوری از کتاب: عاشورا ریشه ها، انگیزه ها، رویدادها، پیامدها، زیر نظر آیت الله مکارم شیرازی، ص49.


طبقه بندی: شیعه، یادگاران رسول (ص)، زندگی بزرگان، سوالات، جوانان،
برچسب ها: امام حسین(ع)، کربلا،

تاریخ : 1392/01/29 | 08:42 | نویسنده : م. کاظمی

پاسخ:

شیخ ابوجعفر عمادالدین محمد بن علی بن محمد بن علی طبری آملی (م 554ق) یکی از بزرگترین دانشمندان شیعه در زمینه های فقه، حدیث، تاریخ و عقاید در قرن ششم هجری بود. از سال تولد و مراحل رشد و تحصیل وی اطلاع چندانی در دست نیست اما او به مجاور مشهد غروی (نجف اشرف) شهرت داشت و در همانجا وفات یافت. آنچه مسلّم است او در یک خانواده جلیل و اهل علم رشد یافته است. البته او در حدیث چنان چیره دست بود که بسیاری از بزرگان حدیث وی را به بزرگی و وثاقت ستوده اند و در سلسله مشایخ خود معرفی کرده اند.

او در طول دوره رشد و تحصیل خود از اساتید بزرگی بهره برده است که عبارتند از:
1ـ پدر بزرگوارش ابو القاسم علی طبری؛ 2ـ ابوعلی طوسی فرزند شیخ طوسی؛ 3ـ ابو عبدالله محمدبن احمدبن شهریار معروف به خزینه دار مرقد امیر المؤمنین علیه السلام؛ 4ـ سید عمر بن ابراهیم بن حمزة علوی زیدی؛ 5ـ محمد بن علی بن عبد الصمد تمیمی؛ 6ـ ابو غالب سعید بن محمد ثقفی؛ 7ـ ابو عبد الله حسین بن احمد بن خیران بغدادی؛ 8ـ ابو البقاء ابراهیم بن حسین بن ابراهیم رقاء بصری؛ 9ـ شمس الدین ابو محمد حسن بن حسین رازی معروف به حسکا جد بزرگوار شیخ منتجب الدین رازی صاحب الفهرست؛ 10ـ ابو طالب یحیی بن حسن جوانی حسینی؛ 12ـ ابو النجم محمد بن عبد الوهاب ابن عیسی سمّان رازی.
او شاگردان زیادی نیز در زمینه فقه،حدیث، تاریخ، و کلام شیعه تربیت کرده است که برخی از آنها عبارتند از:
1ـ محمد بن جعفر بن علی بن جعفر مشهدی که بنا به گفته خودش در سال 553 قمری در مشهد غروی از محضر طبری بهره برده است 2ـ یحیی بن حمیدة بن ظاهر غسّانی حلبی مشهور به ابن ابی طیّ نجّار که از بزرگترین مورخان مورد اعتماد علمای اهل سنت به شمار می رود؛ 3ـ سید ابو الفضائل رضا بن ابی طاهر بن حسن بن مانکدیم حسینی؛ 4ـ ابو الفتح محمد بن محمد جعفر حسنی حائری؛ 5ـ عربیّ بن مسافر عبادی حلی؛ 6ـ سید جمال الدین رضا بن احمد بن خلیفه جعفری؛ 7ـ حسین بن احمد سوراوی؛ 8ـ قطب الدین سعیدبن هبة الله بن حسن راوندی؛ 9ـ شمس الدین یحیی بن حسن حلبی معروف به یحیی بن بطریق؛ 10ـ شاذان بن جبرئیل قمی؛ 11ـ سید عمیدالدین اعرجی حلی.
بسیاری از این شاگردان، علمایی بزرگ در علوم فقه، تاریخ، حدیث، و کلام شیعه و سنی به شمار می روند و کتابهای آنها به عنوان منابع مهم علمای متأخر تلقی شده است.
ادامه مطلب

طبقه بندی: شیعه، زندگی بزرگان،
برچسب ها: ابو جعفر طبری،

تاریخ : 1392/01/28 | 00:01 | نویسنده : م. کاظمی
پاسخ: یکى از مسائل مسلّم و قطعى در مورد حضرت زهرا (علیها السلام) این است که قبر آن حضرت مخفى است و هنوز هیچ کس به طور مشخص و قطعى قبرى به آن حضرت نسبت نداده است. اما آنچه ضروری مهم است علت اختفاء می باشد که به آن اشاره می کنیم:
الف: به خاطر دفاع از مقام امامت و ولایت
یکی از مسائلى که انسان را سخت در تعجب فرو مى‏ برد، طوفان عجیبی است که بعد از وفات پیامبر (صلى الله علیه و آله) در جامعه اسلامى بر سر مسأله خلافت در گرفت، طوفانى که نتیجه آن تغییر محور خلافت از خاندان پیامبر(صلى الله علیه و آله) به سوى افراد دیگرى بود، و امام علی(ع) که از سوى خدا به عنوان جانشینى پیامبر (صلى الله علیه و آله) معرفى شده بود کنار زده شد، و افراد دیگر جاى او را گرفتند. دیگرانی که در واقعه غدیر از اولین کسانی بودند که مقام ولایت امام علی(ع) را به او تبریک گفتند(1). ولی بعد از رحلت پیامبر(ص) با تمام قوا در صدد منزوی قرار دادن اهل بیت برآمدند، انزوایی که سبب شد مقامات حاکم آنچه از فضایل و مناقب در شأن اهل بیت آمده و طبعاً شایستگى و اولویت آنها را براى مسأله خلافت اثبات مى‏کرد، سانسور کنند. و از آن جایی که این سانسور کردن فضایل، جزئى از حرکت سیاسى خلیفه اول بود. از این رو فاطمه(س) زمانی که علنن دید تمام سفارشات پیامبر(ص) توسط افرادی مغرض در مورد مقام امامت و ولایت امام علی (ع) در جامعه اسلامی لگد کوب شده و بر اثر تبلیغات خلفا، عملکردش در دفاع از ولایت در جامعه اثر آن چنانی نبخشیده، لذا وصیت کرد تا این چنین افرادی در تشییع او حاضر نشوند و قبرش بر آنان مخفی بماند تا دیگرانی که چشم بروی حقیقت باز می کنند بپرسند که چرا قبر دختر پیامبر(ص) مخفی است؟
ب: خنثی کردن نقشه غاصبان خلافت:
از آن جایی که غاصبان خلافت براى سرپوش گذاشتن بر جنایات خود نقشه کشیده بودند تا به هر قیمت شده در تشییع جنازه‏ حضرت زهرا علیهاالسلام شرکت کنند و اظهار عزادارى کنند تا سرپوشى بر جنایاتشان باشد از این رو حضرت زهرا علیهاالسلام به امیرالمؤمنین علیه‏السلام عرض کرد: آیا مى‏توانى وصیت مرا عمل کنى؟ حضرت فرمود: آرى انجام مى‏ دهم. فرمود: وقتى من از دنیا رفتم مرا شب دفن کن و به آن دو نفر خبر مده.(2) نباید احدى از آن دو بر جنازه ‏ام حاضر شوند و اجازه مده بر جنازه‏ من نماز بخوانند چرا که اینان دشمنان من و پیامبرند.
ج: اعتراض در برابر انحراف مسلمین:
با نگاهی گذرا به تاریخ در می یابیم که زهرای مرضیه (علیها السلام) در مقابل انحراف جامعه مسلمین از مسیر اصلی خود ساکت نماندند و در مواقع گوناگون اعتراض خود را نسبت به این مسأله ابراز داشتند، به عنوان نمونه دو خطبه ای که از «عمر بن شبّه» در کتاب «سقیفه» تألیف ابی بکر احمد بن عبدالعزیز جوهری و همچنین در «بلاغات النساء» تالیف ابن طیفور(1) نقل شده، نشانگر این اعتراض است(3).
ادامه مطلب

طبقه بندی: زندگی بزرگان، سوالات، یادگاران رسول (ص)،
برچسب ها: فاطمه زهرا (س)، رسول خدا (صلى الله علیه و آله)،

تاریخ : 1392/01/26 | 00:17 | نویسنده : م. کاظمی
پاسخ: سرزمین آباد و حاصل خیزى که در نزدیکى خیبر قرار دارد و فاصله آن تا مدینه حدود 140 کیلومتر است، «فدک» نامیده مى شود.[1]
از نظر قوانین اسلامى، سرزمین هایى که از طریق جنگ و نبرد فتح مى شوند متعلق به عموم مسلمانان است، و به وسیله حاکمان اسلامى تحت عنوان «مفتوحة عنوة» اداره مى شود؛ ولى سرزمینى که بدون نیروى نظامى، از طریق صلح و سازش در اختیار پیامبر قرار گیرد، «انفال» و یا «فى‏ء» و به اصطلاح امروزى «املاک خالصه» نامیده مى شود و از آنِ شخص پیامبر مى باشد و از درآمد آن نیازمندى هاى مسلمانان را برطرف مى کند.
در سال هفتم هجرى که ارتش اسلام دژهاى مستحکم خیبر را محاصره کرد، همه آنها با قدرت نظامى فتح گردید، جز «فدک» که مردم آنجا از در صلح و مسالمت وارد شدند و اراضى آنان به صورت املاک خالصه درآمد، و در اختیار رسول خدا (ص) قرار گرفت.
آنچه گفته شد، مورد اتفاق فقیهان اسلامى و مطابق با حکم قرآن مجید مى باشد، آنجا که مى فرماید: «وَ ما أَفاءَ اللَّهُ عَلى‏ رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَما أَوْجَفْتُمْ عَلَیْهِ مِنْ خَیْلٍ وَ لا رِکابٍ وَ لکِنَّ اللَّهَ یُسَلِّطُ رُسُلَهُ عَلى‏ مَنْ یَشاءُ وَ اللَّهُ عَلى‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ».[2]
«آنچه را خدا از آنان (یهود) به رسولش بازگردانیده چیزى است که شما براى به دست آوردن آن زحمتى نکشیدید نه اسبى تاختید، و نه شترى، امّا خداى، فرستادگانش را بر آنچه خواهد چیره مى گرداند، که خداوند بر همه چیز تواناست».
از سوى دیگر، قرآن پیامبر را موظف مى سازد که حق «ذى القربى» را بپردازد. چنان که مى فرماید: وآتِ ذَا الْقُربى حقّه[3] «حق خویشاوندان را بپرداز».
نزدیک ترین فرد به رسول خدا (ص) دخت گرامى او فاطمه (س) بود، از این جهت «فدک» را به او بخشید و تا زمانى که پیامبر (ص) زنده بود، کارگران حضرت زهرا (س) آنجا را اداره مى کردند.[4]
خلاصه اینکه :
1- فدک سرزمین حاصل خیزی بود که از طرف یهودیان با صلح و سازش در اختیار پیامبر اسلام (ص) قرار داده شده بود .
2- به چنین املاکی «انفال» و یا «فى‏ء» و به اصطلاح امروزى «املاک خالصه» گفته مى شود و از آنِ شخص پیامبر مى باشد و اختیار آن در دست ایشان می باشد.
3- قرآن پیامبر را موظف کرد که حق «ذى القربى» را بپردازد. چنان که مى فرماید: وآتِ ذَا الْقُربى حقّه[5] «حق خویشاوندان را بپرداز».
4- نزدیک ترین فرد به رسول خدا (ص) دخت گرامى او فاطمه (س) بود، از این جهت «فدک» را به او بخشید.
1 - معجم البلدان، ماده «فدک». 
2 - حشر/ 6. 
3 - اسراء/ 26. 
4 - راهنماى حقیقت، شیخ جعفر سبحانی، ص:419 – 428. 
5 - اسراء/ 26. 



طبقه بندی: زندگی بزرگان، سوالات، یادگاران رسول (ص)،
برچسب ها: فدک،

پاسخ: با نگاهی گذرا به تاریخ در می یابیم که زهرای مرضیه (علیها السلام) در مقابل انحراف جامعه مسلمین از مسیر اصلی خود ساکت نماندند و در مواقع گوناگون اعتراض خود را نسبت به این مسأله ابراز داشتند، به عنوان نمونه دو خطبه ای که از «عمر بن شبّه» در کتاب «سقیفه» تألیف ابی بکر احمد بن عبدالعزیز جوهری و همچنین در «بلاغات النساء» تالیف ابن طیفور(1) نقل شده، نشانگر این اعتراض است و ما از هر کدام، بخشی را در این جا ذکر می کنیم:
1- هنگامی که فاطمه(ع) خبردار شد که ابوبکر فدک را از او باز داشته است، مَقنعه خود را پوشید، و در جمع زنان و یاران و دوستان و بستگان خود، در حالی که دامنش روی زمین کشیده می شد، و هم چون رسول خدا(ص) راه می رفت به نزد ابوبکر آمد در حالی که مهاجرین و انصار در کنارش جمع شده بودند، و پارچه سفیدی بین او و آنان نصب نمودند، ایستاد و ناله ای کرد که قوم به یکباره از این ناله بگریه آمدند، حضرت صبر نمود، تا از شدت گریه آنان کاسته شد، و آرام شدند؛ پس شروع به سخن کرد . . .تا آنجا که فرمود: خداوند پیامبر(ص) خود را به سوی آخرت برگزید، و وعده هائی را که به او داده بود بانجام رساند، آنگاه دشمنی و کینه و نفاق ظاهر گردید، و لباس اسلام فرسوده گشت، آنان که دیروز لال بودند سخن گفتند و به نطق آمدند، و افراد پست جامعه روی کار آمدند، و قوچ کُفر، باد به غبغب انداخته به صدا در آمد، و با تکبر گام برداشت، شیطان از کمین گاه خود سر برآورد، در حالی که شما را می خواند، و دریافت که شما به او پاسخ مثبت می دهید، شما را به شورش وا داشت، او برای این منظور شما را مناسب یافت، و شما را تحریک نمود، و خشمگین یافت، در حالی که هنوز زمانی از رحلت پیامبر(ص)، و پیمان او نگذشته بود.
ادامه مطلب

طبقه بندی: زندگی بزرگان، سوالات، یادگاران رسول (ص)،
برچسب ها: حضرت زهرا، رسول خدا(ص)،

تاریخ : 1391/10/13 | 11:57 | نویسنده : م. کاظمی
مجتهدی كه شب قدر روضه آخرش را خواند

نیازی به القاب رنگارنگ و طول و دراز نیست، همین كه بگویی "آقا مجتبی" همه می‌فهمند منظور تو مجتهد صاحب رساله‌ و معلم بزرگ اخلاقی است كه از پای منبرش هزاران مرد بزرگ برخاسته‌اند، همان معلمی كه خیابان ایران در قلب تهران، سال‌های سال روزهای چهارشنبه میزبان شاگردانش بود تا آقا مجتبی برای آنها از اخلاق اسلامی بگوید.

آقا مجتبی فرزند آقا "میرزا عبدالعلی تهرانی" از علمای بزرگ شیعه بود كه به سال 1312 در تهران متولد شد، او در كنار شاگردی پدر عمری را به نشستن در محضر امام خمینی (ره) گذرانده بود و از همین باب بود كه بسیاری او را شاگرد شاخص حضرت امام (ره) می‌دانستند؛ همین الفت و وابستگی بود كه باعث شد زمانی كه آقا مصطفی خمینی در نجف به شهادت رسید؛ او اولین كسی باشد كه در فضای زنجیر در زنجیر پهلوی دوم برای آقا مصطفی مجلس ختم بگیرد.

حجت‌الاسلام "مهدی غلامعلی"، در باب شجاعت این معلم اخلاق می‌گوید: آقا مجتبی اولین کسی بود که در تهران مراسم ختمی برای شهادت حاج آقا مصطفی فرزند امام خمینی(ره) برپا کرد با اینکه مأموران ساواک در همه کوچه‌های منتهی به مسجد جامع، دوشادوش یکدیگر ایستاده بودند اما خوشبختانه جمعیت خوبی جمع شد.

آقا مجتبی نواده شهید مشروطه

شجاعت و اخلاق ارث مغتنمی بود كه به آقا مجتبی رسیده بود؛ جدّ آقا مجتبی تهرانی شهید كلهر از شهدای به نام قیام مشروطه بود كه خاطره‌اش سال‌های سال در سینه مردم مبارز علیه استبداد بازگو می‌شد؛ پدر بزرگوارش آقا "میرزا عبدالعلی تهرانی" از علمای بزرگی بود كه در محضر بزرگانی همچون آیت الله العظمی شیخ عبدالکریم حائری یزدی و آقا میرزا جواد آقای ملکی تبریزی شاگردی كرده بود.


به ادامه مطلب بروید

طبقه بندی: زندگی بزرگان، شیعه،
برچسب ها: مجتبی تهرانی، تهران، حاج آقا مصطفی،