تبلیغات
قرآن برای اهل یقین(شعبه1) - مطالب یادگاران رسول (ص)
تاریخ : 1392/09/10 | 22:04 | نویسنده : م. کاظمی

اهداف قیام حسینى

همه ما به امام حسین(علیه السلام) و یارانش عشق مى ورزیم و در عزایش اشک ماتم مى باریم و بر سر و سینه مى زنیم، مردان، زنان، پیران، جوانان و حتّى کودکان در این عشق مقدّس شریکند، و حتّى بسیارى از غیر مسلمانان نیز در این امر با ما شرکت مى کنند. امّا چرا و به چه دلیل، او را در مشکلات شفیع خود بر درگاه خداوند قرار مى دهیم؟ تربت پاکش را مى بوسیم؟ مرقدش را زیارت مى کنیم؟ و خاک درش را توتیاى چشم خود مى سازیم؟ هدف آن حضرت از این قیام و آن شهادت چه بوده است؟ این کتاب به سؤال بالا پاسخ مى گوید و اهداف قیام حسینى را با استناد به خطبه ها و سخنان آن حضرت و تواریخ کربلا با زبانى ساده براى همگان روشن مى سازد.
نویسنده : .
تهیه و تنظیم : علیان نژادى

جاوا        zip        آنلاین




ادامه مطلب

طبقه بندی: شیعه، یادگاران رسول (ص)، معرفی کتاب، نرم افزار کامپیوتر (قرآنی)، نرم افزار موبایل (قرآنی)، جوانان،
برچسب ها: امام حسین، حسین(علیه السلام)، قیام حسین،

                                                                                    مساله عطش در کربلا

مقدمه

هر چه از عمر قیام عاشورا می گذرد بر هیبت و عظمت آن افزوده شده و یاد و خاطره شهدای این قیام در قلب ها سرزنده تر می شود. این قیام سرمشقی شده است برای آزادمردانی که از بذل جان در راه احیای ارزش های الهی دریغ نمی کنند، و در مقابل طغیان ظالمان و گردنکشان سدّی محکم و استوارند. همین امر سبب شده تا ظالمان و کوردلان عالم ـ به خیال خود ـ ریشه ها و واقعیّات این قیام بی نظیر را نشانه گرفته و هر ساله با تکرار شبهاتی که دیگر نخ نما شده اند آن را تضعیف کنند. هر چند دشمنان در قالب کتاب و مقاله، و شبکه های ماهواره ای و فضای سایبری، اندیشه قیام ناب سرور و سالار شهیدان را نشانه گرفته اند و هر روز شبهاتی القا می کنند، امّا با این حال هر ساله عزاداری امام حسین(ع) با شور و قوّت مضاعفی برپا می شود.
در این نوشته بر آن شده ایم تا با پرداختن به «مساله عطش در کربلا»، شبهاتی که در این زمینه بیان شده است را مورد نقد و بررسی قرار دهیم.

تحریم آب، رسمی جاهلی در جنگ ها

برخی مساله تحریم آب ـ را که نمایانگر نهایت خباثت دشمن است ـ بعید می پندارند. ما ابتدا به ذکر مصادیقِ دیگری از تحریم آب (در دوران صدر اسلام) پرداخته و سپس به بررسی شبهات، پیرامون مساله عطش در کربلا می پردازیم. بستن آب در جنگ ها، پیشینه ای در فرهنگ عرب جاهلی دارد و بعنوان یک ترفند نظامی برای شکست دشمن از آن استفاده می کرده اند، همان گونه که وقتی مشرکین در جنگ بدر زودتر از سپاه اسلام به منطقه بدر رسیدند و بر چاه های بدر مسلّط شده و آب را بر روی مسلمین بستند تا عرصه را بر ایشان سخت کنند.(1)
در جنگ خیبر نیز شخصی از یهودیان به نزد پیامبر(ص) آمد و در قالب پیشنهادی گفت: «اگر مجاری آب قلعه را ببندید، آنها را وادار به تسلیم می کنید». امّا ایشان با بستن آب بر دشمن موافقت نکردند.(2) پیشنهاد شخص یهودی حکایت از این مطلب دارد که در آن زمان این شیوه در جنگ ها مرسوم بوده امّا مورد تایید و پذیرش پیامبر اسلام (ص) نبوده است.
با فراگیر شدن آئین اسلام، اعراب تازه مسلمان روز به روز از فرهنگ و آداب و رسوم جاهلی فاصله گرفته و با فرهنگ اسلامی آشنا می شدند. در تعالیم اسلام حرکات ناجوانمردانه، و خیانت حتّی با دشمن محکوم بوده و کسی حقّ نداشت در مقابله با دشمن از هر روشی استفاده کند.

ادامه مطلب

طبقه بندی: یادگاران رسول (ص)، عاشورا و محرم،
برچسب ها: کربلا، امام حسین(ع)، پیامبر(ص)، فرات، عطش،

تاریخ : 1392/04/3 | 11:42 | نویسنده : م. کاظمی

ولادت گل نرگس مبارک 

نَّهُ لَیْسَ بَیْنَ اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ بَیْنَ اَحَد قَرابَهٌ، وَ مَنْ انْکَرَنی فَلَیْسَ مِنّی، وَ سَبیلُهُ سَبیلُ ابْنِ نُوح / بین خداوند و هیچ یک از بندگانش، خویشاوندی وجود ندارد - و برای هرکس به اندازه اعمال و نیّات او پاداش داده می شود - هرکس مرا انکار نماید از (شیعیان و دوستان) ما نیست و سرنوشت او همچون فرزند حضرت نوح (علیه السلام) خواهد بود.

1- قال الإمام المهدی، صاحب العصر و الزّمان (علیه السلام و عجّل الله تعالی فرجه الشّریف) :
الَّذی یَجِبُ عَلَیْکُمْ وَ لَکُمْ انْ تَقُولُوا: إنّا قُدْوَهٌ وَ ائِمَّهٌ وَ خُلَفاءُ اللهِ فی ارْضِهِ، وَ اُمَناوُهُ عَلی خَلْقِهِ، وَ حُجَجُهُ فی بِلادِهِ، نَعْرِفُ الْحَلالَ وَ الْحَرامَ، وَ نَعْرِفُ تَاْویلَ الْکِتابِ وَ فَصْلَ الْخِطابِ.([1])
امام زمان (عجّل الله تعالی فرجه الشّریف) فرمود: بر شما واجب است و به سود شما خواهد بود که معتقد باشید بر این که ما اهل بیت رسالت، محور و اساس امور، پیشوایان هدایت و خلیفه خداوند متعال در زمین هستیم.
همچنین ما امین خداوند بر بندگانش و حجّت او در جامعه می باشیم، حلال و حرام را می شناسیم، تاویل و تفسیر آیات قرآن را عارف و آشنا هستیم.

2- قالَ (علیه السلام) : انَا خاتَمُ الاْوْصِیاءِ، بی یَدْفَعُ الْبَلاءُ عَنْ اهْلی وَ شیعَتی.([2])
فرمود: من آخرین وصیّ پیغمبر خدا هستم به وسیله من بلاها و فتنه ها از آشنایان و شیعیانم دفع و برطرف خواهد شد.

3- قالَ (علیه السلام) : امَّا الْحَوادِثُ الْواقِعَهُ فَارْجِعُوا فیها إلی رُواهِ حَدیثِنا (احادیثِنا)، فَإنَّهُمْ حُجَّتی عَلَیْکُمْ وَ انَا حُجَّهُ اللهِ عَلَیْکُمْ.([3])
فرمود: جهت حلّ مشکلات در حوادث - امور سیاسی، عبادی، اقتصادی، نظامی، فرهنگی، اجتماعی و... - به راویان حدیث و فقهاء مراجعه کنید که آن ها در زمان غیبت خلیفه و حجّت من بر شما هستند و من حجّت خداوند بر آن ها می باشم.

4- قالَ (علیه السلام) : الحَقُّ مَعَنا، فَلَنْ یُوحِشَنا مَنْ قَعَدَعَنّا، وَ نَحْنُ صَنائِعُ رَبِّنا، وَ الْخَلْقُ بَعْدُ صَنائِعِنا.([4])
فرمود: حقانیّت و واقعیّت با ما اهل بیت رسول الله صلّی الله علیه وآله وسلّم می باشد و کناره گیری عدّه ای، از ما هرگز سبب وحشت ما نخواهد شد، چرا که ما دست پروره های نیکوی پروردگار می باشیم; و دیگر مخلوقین خداوند، دست پرورده های ما خواهند بود.


ادامه مطلب

طبقه بندی: شیعه، یادگاران رسول (ص)، جوانان،
برچسب ها: چهل حدیث از حضرت امام زمان (عج)، چهل حدیث، حضرت امام زمان (عج)، امام زمان (عج)،

پاسخ:

برخى از آیات قرآن دلالت بر مرجعیّت دینى اهل بیت(علیهم السلام) دارند که عبارت اند از:

1 ـ آیه تطهیر: خداوند متعال مى فرماید: « إِنَّما یُرِیدُ اللهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیراً»؛(1) «همانا خداوند اراده کرده تا هرگونه رجس و پلیدى را از شما اهل بیت(علیهم السلام) دور کرده و شما را کاملاً پاک نماید.»
شکى نیست که این آیه در شأن اهل بیت پیامبر(صلى الله علیه وآله)وارد شده است.
سیزده نفر از صحابه و ده ها نفر از علماى اهل سنت این شأن نزول را در کتب خود ذکر کرده اند؛ از جمله:
ترمذى در صحیحش از عمر بن ابى سلمه نقل مى کند که گفت: « نزلت هذه الآیة على النبى(صلى الله علیه وآله): « إِنَّما یُرِیدُ اللهُ ...» فى بیت امّ سلمه، فدعا النبى(صلى الله علیه و آله) فاطمة و حسناً و حسیناً فجلّلهم بکساء و علىًّ خلف ظهره ثم قال: اللّهمّ هؤلآء أهل بیتى فأذهب عنهم الرجس وطهّرهم تطهیراً»؛(2) «هنگامى که آیه تطهیر بر پیامبر(صلى الله علیه وآله) در خانه ام سلمه نازل شد، پیامبر(صلى الله علیه وآله) فاطمه، حسن و حسین(علیهم السلام) را فرا خواند در حالی که علی(علیه السلام) پشت سرش بود، سپس عبایی را بر روى آنان کشید و عرض کرد: بار خدایا! اینان اهل بیت من هستند. پس رجس و پلیدى را از آنان دور کن و آنان را پاک فرما».
در اینجا چند نکته را باید متذکر شد:
اولاً: با تصریح این روایت، پیامبر(صلى الله علیه وآله) اهل بیت خود را معرفى کردند و بین اهل بیت و همسران خود فرق گذاشتند.
ثانیاً: به صراحت خود آیه و دعاى پیامبر(صلى الله علیه وآله)، اهل بیت(علیهم السلام) از هر گونه خطاء و رجس و پلیدى به دورند، پس هر کس از خطا و گناه و هر گونه پلیدى مبرّا باشد مرجعیت دینى او ثابت است.
2 ـ آیه هدایت: خداوند متعال مى فرماید: «إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ و لِکُلِّ قَوْم هاد»؛(3) «همانا تو بیم دهنده اى و براى هر قومى هدایتگرى مى باشد.»
ادامه مطلب

طبقه بندی: شیعه، یادگاران رسول (ص)، سوالات،
برچسب ها: اهل بیت، قرآن،

جواب:

امامان معصوم(علیهم السلام) در زنده نگهداشتن یاد و نام شهیدان کربلا، به عنوان کامل ترین الگوهاى فداکارى و ایثار در راه نجات امّت، به خصوص سالار شهیدان اباعبدالله الحسین(علیه السلام) در مناسبت هاى مختلف سعى و تلاش فراوانى نمودند و هیچ فرصتى را در زنده نگهداشتن یادشان فروگذار نکردند.

بى تردید، احیاى نام و یاد این مردان بزرگ، الهام بخش بوده و به زندگى انسان ها جهت مى دهد و روح فداکارى و ایثار را زنده کرده و آدمى را در برابر مشکلات و حوادث سخت، مقاوم و استوار مى سازد. ذکر این صالحان و طرح فضایل اخلاقى و روح حماسى شان باعث مى شود که هر قوم و ملّتى ـ به خصوص مسلمین ـ از آنها الگو گرفته و به آنان تأسّى و اقتدا کنند.(1)

پی نوشت:

(1) . گردآوری از کتاب: عاشورا ریشه ها، انگیزه ها، رویدادها، پیامدها، زیر نظر آیت الله مکارم شیرازی، ص49.


طبقه بندی: شیعه، یادگاران رسول (ص)، زندگی بزرگان، سوالات، جوانان،
برچسب ها: امام حسین(ع)، کربلا،

تاریخ : 1392/02/8 | 12:36 | نویسنده : م. کاظمی
یکی از ویژگى هاى منحصر به فرد حضرت فاطمه(سلام الله علیها) كه هیچ یك از اولیاء و اوصیاء، حتى امامان و پیشوایان پاك اسلام(صلوات الله علیهم اجمعین) آن را دارا نبودند، آن است كه حضرت رسول بر دستهاى حضرت زهراء بوسه زده است؛ نه یكبار، بلكه چندین بار، نه در یك جا بلكه در جاها و مواضع گوناگون.
هرگاه حضرت زهرا بر رسول خدا(صلى الله علیه و آله و سلم) وارد مى شد، حضرت دستش را گرفته و مى بوسید و او را در جایگاه خود مى نشانید.(1)
روزى حضرت زهرا(علیها السلام) به خدمت حضرت رسول(صلى الله علیه و آله و سلم) رسید. حضرت از او استقبال كرده دستهایش را بوسید و بعد به هنگام خداحافظى بار دیگر بر دستهایش بوسه زد و او را بدرقه فرمود. راوى گوید عرض كردم: اى رسول خدا چنین كارى را درباره هیچ کس، از شما ندیده ام... پیامبر فرمود: من این كار را جز به فرمان پروردگارم انجام ندادم.
در اینجا مناسب است به حدیثى ساختگى كه در برخى از كتب اهل سنت آمده است اشاره كنیم، در كتاب «الاصابة فى تمییز الصحابه» به نقل از انس روایت شده كه رسول خدا(صلى الله علیه و آله و سلم) بعد از بازگشت از جنگ تبوك، هنگامى كه سعد بن معاذ انصارى به استقبال پیامبر آمد حضرت به او فرمودند:«این چیست كه بر دستان تو مى بینم؟» عرض كرد: این آثار سنگ و ماله كشى است كه براى گذران زندگى و مخارج اهل و عیالم زحمت مى كشم، رسول خدا دست او را بوسیده و فرمود:«این دستى است كه آتش به آن نخواهد رسید».(2)
سیوطى در كتاب «اللئالى المصنوعه» در رد این حدیث می گوید: این حدیث باطل است، چرا که سعد بن معاذ بعد از غزوه بنى قریظه به خاطر تیرى كه به او اصابت كرده بود از دنیا رفت و در زمان غزوه تبوك زنده نبوده است.(3)
و نیز ابن اثیر در کتاب «اسد الغابه» می گوید: سعد بن معاذ در هیچ یك از غزوات رسول خدا تخلف نكرد، و كسانى كه از غزوات پیامبر تخلف كرده بودند معروف و شناخته شده اند و در بین آنها اسم «سعد» وجود ندارد و به علاوه اینکه كسى كه از جنگ تخلف كند شایسته ملامت و سرزنش است - نه دست بوسی-، حال چگونه حضرت دست او را بوسیده و با او مصافحه كرده است؟!
و اگر گفته شود: آن كسى كه حضرت رسول بر دست او بوسه زده، فرد دیگرى غیر از این سعد بن معاذ بوده است، خواهم گفت: صاحب «الاصابه» نیز به این احتمال اشاره كرده و آن را ضعیف دانسته و گفته است كه خطیب با اسناد واهى و ابوموسى با اسناد مجعول این را روایت كرده اند(4). (5)
(1). ملتقی البحرین، مرندی نجفی، ص 24.
(2). الاصابه فى تمییز الصحابه، ج 2، ص 38.
(3). اللئالى المصنوعه، جلال الدین سیوطی، ج2، ص154.
(4). اسد الغابه، ابن اثیر، ج2، ص338.
(5). گردآوری از کتاب: فاطمه زهرا (سلام اله علیها) شادمانی دل پیامبر(صلی الله علیه و آله)، سیّد حسن افتخار زاده، ص 174 تا176.

 



طبقه بندی: یادگاران رسول (ص)، شیعه،
برچسب ها: حضرت فاطمه(سلام الله علیها)، حضرت فاطمه، پیامبر(ص)،

تاریخ : 1392/01/31 | 12:43 | نویسنده : م. کاظمی
پاسخ:
 از قرآن و روایات استفاده می شود که فاطمه زهرا(س) دارای مقام عصمت می باشد
پروردگار عالم در قرآن مجید مى‏فرمایند: « إِنَّمَا یُرِیدُ اللهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیراً» .(1)« خداوند فقط مى‏ خواهد پلیدى و گناه را از شما اهل بیت دور کند و کاملًا شما را پاک سازد».(2) این آیه به صراحت بیان می دارد که اهل‏بیت معصوم و بى‏ لغزش هستند و هیچ گناهى نمى‏ کنند. چرا که کلمه «الرجس» دلالت بر عموم گناهان می کند و این آیه مبرا داشتن اهل بیت(ع) را، از تمام‏ گناهان و لغزشها اعلان می دارد؛ و وقتی انسان از منظر الهی از تمام گناهان و لغزش ها به دور باشند؛ بدون هیچ شک و شبهه ای مدال پر افتخار عصمت را دارا خواهد بود.
در مورد شأن نزول آیه هم در منابع حدیثی معتبر اهل سنت آمده که این آیه در شأن فاطمه، علی و حسن و حسین(ع) نازل شده که ما به جهت اختصار به بعض اقوال اشاره می کنیم:
1- در کتاب در المنثور آمده است: ام سلمه همسر رسول خدا(ص) فرمود: پیامبر(ص) در خانه من بود، فاطمه زهرا(س) در حالى که دست فرزندان خود را گرفته بود به همراه علی(ع) به خدمت پیامبر خدا(صلى الله علیه وآله) آمدند. پیامبر(ص) حسن و حسین را در آغوش گرفت. آنگاه على(ع) در سمت راست و حضرت فاطمه زهرا(س) در سمت چپ ایشان نشستند. جبرییل نازل شد و آیه تطهیر را بر رسول خدا(صلى الله علیه وآله) نازل کرد. در این هنگام پیامبر(صلى الله علیه وآله) عبایى را که شب ها به روى خود مى کشید برداشت و همه را به زیر آن برد، سپس دست مبارک خویش را بیرون آورد و رو به سمت آسمان کرد و فرمود: « اَلّلهُمَّ إِنّ هولاءَ اهل بیتی وخاصَّتی فأَذْهِبْ عنهُم الرِّجْسَ و طَهِرَّهُمْ تطهیراً». آنگاه من ام سلمه، با شنیدن این جمله آرزو کردم به جمع آنها بپیوندم و صاحب این فضیلت گردم وقتى که گوشه عبا را بالا زدم تا وارد آن شوم پیامبر آن را کشید. عرضه داشتم: اى رسول خدا(صلى الله علیه وآله) من جزء اهل بیت تو نیستم؟ پیامبر(صلى الله علیه وآله)فرمود: «إنّک عَلى خَیْر، إنّک مِنْ أَزواجِ النَبی» «تو زن نیکى هستى و از همسران پیامبرى».(3)
2- بیهقی از قول ام سلمه می نویسد؛ ام سلمه فرمود: «آیه تطهیر در خانه من، در حالى که پنج تن آل عبا - فاطمه ،علی، حسن و حسین – حاضر بودند نازل گردید، رسول خدا(صلى الله علیه وآله) عبایى را بر روى آنان افکند، سپس عرضه داشت: خدا یا اینان اهل بیت من هستند، پروردگارا! رجس و پلیدى را از آنان دور کن و ایشان را پاک و مطهر گردان».(4)
ادامه مطلب

طبقه بندی: شیعه، یادگاران رسول (ص)، سوالات،
برچسب ها: فاطمه زهرا(س)، قرآن،

پاسخ:
یعقوبی در تاریخ خود می نویسد: در هنگام بیماری زهرا( سلام الله علیها) تعدادی از زنان قریش بر او وارد شدند، و از زهرا (ع) سؤال کردند: حال شما چگونه است؟ فرمود: به خدا سوگند، خود را چنین می بینم که دنیای شما را دوست ندارم، خوشحالم که شما را ترک می کنم، خدا و رسول را ملاقات می کنم در حالی که از شما شِکوه دارم، چرا که هیچ حقی برای من حفظ نشد، هیچ عهد و پیمانی در مورد من رعایت نگردید، وصیت پیامبر(ص) را نپذیرفتید و حرمت و احترام نشناختید، در حالی که پیامبر(ص) بیست و سه سال برای آن زحمت کشید و تلاش نمود(1).(2)
1. تاریخ یعقوبی ، ج2ص115.
2. علی محدّث (بندر ریگی)، سیاهترین هفته تاریخ.



طبقه بندی: شیعه، یادگاران رسول (ص)، سوالات،
برچسب ها: پیامبر(ص)، فاطمه (ع)،

پاسخ:

با نگاهی گذرا به تاریخ در می یابیم که زهرای مرضیه (علیها السلام) در مقابل انحراف جامعه مسلمین از مسیر اصلی خود ساکت نماندند و در مواقع گوناگون اعتراض خود را نسبت به این مسأله ابراز داشتند، به عنوان نمونه دو خطبه ای که از «عمر بن شبّه» در کتاب «سقیفه» تألیف ابی بکر احمد بن عبدالعزیز جوهری و همچنین در «بلاغات النساء» تالیف ابن طیفور(1) نقل شده، نشانگر این اعتراض است و ما از هر کدام، بخشی را در این جا ذکر می کنیم:

1- هنگامی که فاطمه(ع) خبردار شد که ابوبکر فدک را از او باز داشته است، مَقنعه خود را پوشید، و در جمع زنان و یاران و دوستان و بستگان خود، در حالی که دامنش روی زمین کشیده می شد، و هم چون رسول خدا(ص) راه می رفت به نزد ابوبکر آمد در حالی که مهاجرین و انصار در کنارش جمع شده بودند، و پارچه سفیدی بین او و آنان نصب نمودند، ایستاد و ناله ای کرد که قوم به یکباره از این ناله بگریه آمدند، حضرت صبر نمود، تا از شدت گریه آنان کاسته شد، و آرام شدند؛ پس شروع به سخن کرد . . .تا آنجا که فرمود: خداوند پیامبر(ص) خود را به سوی آخرت برگزید، و وعده هائی را که به او داده بود بانجام رساند، آنگاه دشمنی و کینه و نفاق ظاهر گردید، و لباس اسلام فرسوده گشت، آنان که دیروز لال بودند سخن گفتند و به نطق آمدند، و افراد پست جامعه روی کار آمدند، و قوچ کُفر، باد به غبغب انداخته به صدا در آمد، و با تکبر گام برداشت، شیطان از کمین گاه خود سر برآورد، در حالی که شما را می خواند، و دریافت که شما به او پاسخ مثبت می دهید، شما را به شورش وا داشت، او برای این منظور شما را مناسب یافت، و شما را تحریک نمود، و خشمگین یافت، در حالی که هنوز زمانی از رحلت پیامبر(ص)، و پیمان او نگذشته بود.
زخم بزرگ است، و جراحت هنوز التیام نیافته است (2)...
2- حضرت در خطبه ای که هنگام بیماری _ زمانی که زنان مهاجر و انصار به عیادت او رفتند، و به او گفتند: ای دختر رسول خدا(ص) شب را چگونه به صبح رساندی؟_ ایراد کردند، فرمود : شب را به صبح رساندم، در حالی که دنیای شما را دوست ندارم، و سخنان مردان شما را پس از این که آنان را آزمایش کردم دشمن می دارم، وای بر آنان. خلافت را از جایگاه استوار و متین رسالت، و ستونهای محکم نبوّت و محل فرود آمدن روح الامین، و آن که در امور دنیا و دین سختگیر است به کجا انتقال دادند؟ آگاه باشید این دگرگونی، زیان جبران ناپذیری در بر دارد، چه اشکالی بر ابوالحسن وارد بود؟ بخدا سوگند، ایرادش شمشیر برنده و کاریِ او (بر دشمن) و خشم، و غضب شدید او در راه خدا بود؛ بخدا سوگند اگر همگی از او اطاعت می نمودند، و تسلیم زمامی می شدند که رسول خدا(ص) به او سپرده بود، امت را به گونه ای هدایت می کرد که کوچکترین صدمه ای متوجّه آنان نشود، و سوار بر این مرکب، دچار کمترین اذیّت و آزاری نگردند، و آنان را به آبگاهی سر شار و لبریز رهنمون می کرد که از هر دو سوی آن آب سرازیر بود، و همگی از آب زلال و گوارای آن سیراب می گشتند. و در پنهان و آشکار آنان را راهنمائی و هدایت می کرد، و خود کمترین بهره ای از خلافت نمی برد، جز به اندازه رفع تشنگی و گرسنگی و برکات آسمان و زمین سرازیر می گردید، ولی خداوند آنان را دچار نتیجه اعمال خود خواهد نمود.
بزرگان قوم گمان دارند کار نیکو انجام می دهند، آگاه باشید آنان خود برپا دارنده فساد هستند، اما نمی دانند، وای بر آنان «أفمَن یَهدی الی الحقّ أحقّ أن یُتَّبع أمَّن لایَهدِی إلا أن یُهدی» آیا کسی که مردم را به سوی حق هدایت می کند، شایسته است از او پیروی شود، و یا آنکه هدایت نکند، مگر اینکه خود هدایت شود؟....(3)
1. عسقلانی در کتاب تهذیب التهذیب ج 7 ص460؛ چاپ حیدر آباد ، و ثاقت و صداقت عمر بن شبّه را در حدیث به نقل اصحاب خود از قبیل دارقطنی وابن ابی حاتم و خطیب و مرزبانی و دیگر رجال حدیث اهل سنت نقل نموده است.
2. کتاب سقیفه و فدک : احمد بن عبدالعزیز جوهری؛ بلاغات النساء، احمد ابن ابی طاهر (ابن طیفور)، ص 23. احتجاج طبرسی؛ بحار الانوار، و بسیاری از راویان معتبر و مورد اطمینان دیگر.
3. علی محدث(بندر ریگی)، سیاهترین هفته تاریخ.


طبقه بندی: سوالات، یادگاران رسول (ص)،
برچسب ها: حضرت زهرا(ع)، رسول خدا(ص)،

تاریخ : 1392/01/28 | 00:01 | نویسنده : م. کاظمی
پاسخ: یکى از مسائل مسلّم و قطعى در مورد حضرت زهرا (علیها السلام) این است که قبر آن حضرت مخفى است و هنوز هیچ کس به طور مشخص و قطعى قبرى به آن حضرت نسبت نداده است. اما آنچه ضروری مهم است علت اختفاء می باشد که به آن اشاره می کنیم:
الف: به خاطر دفاع از مقام امامت و ولایت
یکی از مسائلى که انسان را سخت در تعجب فرو مى‏ برد، طوفان عجیبی است که بعد از وفات پیامبر (صلى الله علیه و آله) در جامعه اسلامى بر سر مسأله خلافت در گرفت، طوفانى که نتیجه آن تغییر محور خلافت از خاندان پیامبر(صلى الله علیه و آله) به سوى افراد دیگرى بود، و امام علی(ع) که از سوى خدا به عنوان جانشینى پیامبر (صلى الله علیه و آله) معرفى شده بود کنار زده شد، و افراد دیگر جاى او را گرفتند. دیگرانی که در واقعه غدیر از اولین کسانی بودند که مقام ولایت امام علی(ع) را به او تبریک گفتند(1). ولی بعد از رحلت پیامبر(ص) با تمام قوا در صدد منزوی قرار دادن اهل بیت برآمدند، انزوایی که سبب شد مقامات حاکم آنچه از فضایل و مناقب در شأن اهل بیت آمده و طبعاً شایستگى و اولویت آنها را براى مسأله خلافت اثبات مى‏کرد، سانسور کنند. و از آن جایی که این سانسور کردن فضایل، جزئى از حرکت سیاسى خلیفه اول بود. از این رو فاطمه(س) زمانی که علنن دید تمام سفارشات پیامبر(ص) توسط افرادی مغرض در مورد مقام امامت و ولایت امام علی (ع) در جامعه اسلامی لگد کوب شده و بر اثر تبلیغات خلفا، عملکردش در دفاع از ولایت در جامعه اثر آن چنانی نبخشیده، لذا وصیت کرد تا این چنین افرادی در تشییع او حاضر نشوند و قبرش بر آنان مخفی بماند تا دیگرانی که چشم بروی حقیقت باز می کنند بپرسند که چرا قبر دختر پیامبر(ص) مخفی است؟
ب: خنثی کردن نقشه غاصبان خلافت:
از آن جایی که غاصبان خلافت براى سرپوش گذاشتن بر جنایات خود نقشه کشیده بودند تا به هر قیمت شده در تشییع جنازه‏ حضرت زهرا علیهاالسلام شرکت کنند و اظهار عزادارى کنند تا سرپوشى بر جنایاتشان باشد از این رو حضرت زهرا علیهاالسلام به امیرالمؤمنین علیه‏السلام عرض کرد: آیا مى‏توانى وصیت مرا عمل کنى؟ حضرت فرمود: آرى انجام مى‏ دهم. فرمود: وقتى من از دنیا رفتم مرا شب دفن کن و به آن دو نفر خبر مده.(2) نباید احدى از آن دو بر جنازه ‏ام حاضر شوند و اجازه مده بر جنازه‏ من نماز بخوانند چرا که اینان دشمنان من و پیامبرند.
ج: اعتراض در برابر انحراف مسلمین:
با نگاهی گذرا به تاریخ در می یابیم که زهرای مرضیه (علیها السلام) در مقابل انحراف جامعه مسلمین از مسیر اصلی خود ساکت نماندند و در مواقع گوناگون اعتراض خود را نسبت به این مسأله ابراز داشتند، به عنوان نمونه دو خطبه ای که از «عمر بن شبّه» در کتاب «سقیفه» تألیف ابی بکر احمد بن عبدالعزیز جوهری و همچنین در «بلاغات النساء» تالیف ابن طیفور(1) نقل شده، نشانگر این اعتراض است(3).
ادامه مطلب

طبقه بندی: زندگی بزرگان، سوالات، یادگاران رسول (ص)،
برچسب ها: فاطمه زهرا (س)، رسول خدا (صلى الله علیه و آله)،

تاریخ : 1392/01/26 | 00:17 | نویسنده : م. کاظمی
پاسخ: سرزمین آباد و حاصل خیزى که در نزدیکى خیبر قرار دارد و فاصله آن تا مدینه حدود 140 کیلومتر است، «فدک» نامیده مى شود.[1]
از نظر قوانین اسلامى، سرزمین هایى که از طریق جنگ و نبرد فتح مى شوند متعلق به عموم مسلمانان است، و به وسیله حاکمان اسلامى تحت عنوان «مفتوحة عنوة» اداره مى شود؛ ولى سرزمینى که بدون نیروى نظامى، از طریق صلح و سازش در اختیار پیامبر قرار گیرد، «انفال» و یا «فى‏ء» و به اصطلاح امروزى «املاک خالصه» نامیده مى شود و از آنِ شخص پیامبر مى باشد و از درآمد آن نیازمندى هاى مسلمانان را برطرف مى کند.
در سال هفتم هجرى که ارتش اسلام دژهاى مستحکم خیبر را محاصره کرد، همه آنها با قدرت نظامى فتح گردید، جز «فدک» که مردم آنجا از در صلح و مسالمت وارد شدند و اراضى آنان به صورت املاک خالصه درآمد، و در اختیار رسول خدا (ص) قرار گرفت.
آنچه گفته شد، مورد اتفاق فقیهان اسلامى و مطابق با حکم قرآن مجید مى باشد، آنجا که مى فرماید: «وَ ما أَفاءَ اللَّهُ عَلى‏ رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَما أَوْجَفْتُمْ عَلَیْهِ مِنْ خَیْلٍ وَ لا رِکابٍ وَ لکِنَّ اللَّهَ یُسَلِّطُ رُسُلَهُ عَلى‏ مَنْ یَشاءُ وَ اللَّهُ عَلى‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ».[2]
«آنچه را خدا از آنان (یهود) به رسولش بازگردانیده چیزى است که شما براى به دست آوردن آن زحمتى نکشیدید نه اسبى تاختید، و نه شترى، امّا خداى، فرستادگانش را بر آنچه خواهد چیره مى گرداند، که خداوند بر همه چیز تواناست».
از سوى دیگر، قرآن پیامبر را موظف مى سازد که حق «ذى القربى» را بپردازد. چنان که مى فرماید: وآتِ ذَا الْقُربى حقّه[3] «حق خویشاوندان را بپرداز».
نزدیک ترین فرد به رسول خدا (ص) دخت گرامى او فاطمه (س) بود، از این جهت «فدک» را به او بخشید و تا زمانى که پیامبر (ص) زنده بود، کارگران حضرت زهرا (س) آنجا را اداره مى کردند.[4]
خلاصه اینکه :
1- فدک سرزمین حاصل خیزی بود که از طرف یهودیان با صلح و سازش در اختیار پیامبر اسلام (ص) قرار داده شده بود .
2- به چنین املاکی «انفال» و یا «فى‏ء» و به اصطلاح امروزى «املاک خالصه» گفته مى شود و از آنِ شخص پیامبر مى باشد و اختیار آن در دست ایشان می باشد.
3- قرآن پیامبر را موظف کرد که حق «ذى القربى» را بپردازد. چنان که مى فرماید: وآتِ ذَا الْقُربى حقّه[5] «حق خویشاوندان را بپرداز».
4- نزدیک ترین فرد به رسول خدا (ص) دخت گرامى او فاطمه (س) بود، از این جهت «فدک» را به او بخشید.
1 - معجم البلدان، ماده «فدک». 
2 - حشر/ 6. 
3 - اسراء/ 26. 
4 - راهنماى حقیقت، شیخ جعفر سبحانی، ص:419 – 428. 
5 - اسراء/ 26. 



طبقه بندی: زندگی بزرگان، سوالات، یادگاران رسول (ص)،
برچسب ها: فدک،

پاسخ: با نگاهی گذرا به تاریخ در می یابیم که زهرای مرضیه (علیها السلام) در مقابل انحراف جامعه مسلمین از مسیر اصلی خود ساکت نماندند و در مواقع گوناگون اعتراض خود را نسبت به این مسأله ابراز داشتند، به عنوان نمونه دو خطبه ای که از «عمر بن شبّه» در کتاب «سقیفه» تألیف ابی بکر احمد بن عبدالعزیز جوهری و همچنین در «بلاغات النساء» تالیف ابن طیفور(1) نقل شده، نشانگر این اعتراض است و ما از هر کدام، بخشی را در این جا ذکر می کنیم:
1- هنگامی که فاطمه(ع) خبردار شد که ابوبکر فدک را از او باز داشته است، مَقنعه خود را پوشید، و در جمع زنان و یاران و دوستان و بستگان خود، در حالی که دامنش روی زمین کشیده می شد، و هم چون رسول خدا(ص) راه می رفت به نزد ابوبکر آمد در حالی که مهاجرین و انصار در کنارش جمع شده بودند، و پارچه سفیدی بین او و آنان نصب نمودند، ایستاد و ناله ای کرد که قوم به یکباره از این ناله بگریه آمدند، حضرت صبر نمود، تا از شدت گریه آنان کاسته شد، و آرام شدند؛ پس شروع به سخن کرد . . .تا آنجا که فرمود: خداوند پیامبر(ص) خود را به سوی آخرت برگزید، و وعده هائی را که به او داده بود بانجام رساند، آنگاه دشمنی و کینه و نفاق ظاهر گردید، و لباس اسلام فرسوده گشت، آنان که دیروز لال بودند سخن گفتند و به نطق آمدند، و افراد پست جامعه روی کار آمدند، و قوچ کُفر، باد به غبغب انداخته به صدا در آمد، و با تکبر گام برداشت، شیطان از کمین گاه خود سر برآورد، در حالی که شما را می خواند، و دریافت که شما به او پاسخ مثبت می دهید، شما را به شورش وا داشت، او برای این منظور شما را مناسب یافت، و شما را تحریک نمود، و خشمگین یافت، در حالی که هنوز زمانی از رحلت پیامبر(ص)، و پیمان او نگذشته بود.
ادامه مطلب

طبقه بندی: زندگی بزرگان، سوالات، یادگاران رسول (ص)،
برچسب ها: حضرت زهرا، رسول خدا(ص)،